Projekt „Katalog Zabytków Średniowiecznych” jest projektem hobbystycznym i niezależnym. Dane prezentowane w katalogu nie są jednak przypadkowe – opierają się na dostępnych źródłach historycznych, takich jak karty muzealne, publikacje naukowe oraz wiedza i doświadczenie historyków i archeologów.
Celem projektu nie jest tworzenie nowych interpretacji naukowych, lecz możliwie wierne i czytelne zaprezentowanie istniejącej wiedzy o zabytkach ruchomych średniowiecza.
Dokumentacja fotograficzna
Dokumentację fotograficzną przygotowujemy samodzielnie. Zdjęcia wykonywane są w możliwie najwyższej dostępnej jakości, bez agresywnej ingerencji edycyjnej. Zależy nam na zachowaniu rzeczywistego wyglądu zabytku.
Oświetlenie stosowane podczas fotografowania ma temperaturę barwową 5600K, odpowiadającą naturalnemu światłu dziennemu. Dzięki temu fotografie możliwie wiernie oddają kolorystykę, fakturę i stan zachowania obiektów.
Modele 3D i fotogrametria
Część zabytków prezentowana jest również w formie modeli 3D, przygotowywanych metodą fotogrametrii.
Proces ten polega na wykonaniu serii zdjęć obiektu z wielu różnych kątów, przy zachowaniu:
- stałej osi obrotu,
- jednakowej ostrości,
- jednolitego oświetlenia,
- stałego balansu bieli.
Uzyskane zdjęcia poddawane są następnie obróbce w programie RealityScan 2.1, gdzie składane są w możliwie wierny cyfrowy model trójwymiarowy.
Cały proces – od przygotowania stanowiska, przez wykonanie dokumentacji fotograficznej, aż po złożenie modelu 3D – zajmuje średnio od 3 do 6 godzin pracy. Z tego względu nie wszystkie zabytki prezentowane w katalogu będą dostępne w formie modelu 3D.
Ograniczenia metody fotogrametrycznej
Fotogrametria jako metoda rekonstrukcji obiektów trójwymiarowych opiera się na analizie światła odbitego od powierzchni zabytku, rejestrowanego na podstawie wielu próbek fotograficznych. Algorytmy wykorzystywane w procesie obróbki porównują różnice pomiędzy kolejnymi zdjęciami w celu odtworzenia geometrii obiektu.
Z uwagi na specyfikę tej metody, nie wszystkie zabytki możliwe są do złożenia w pełni kompletny i jednoznaczny model 3D. Szczególne trudności sprawiają materiały organiczne, takie jak tkaniny, sznurki czy elementy o nieregularnej, włóknistej strukturze, a także powierzchnie metalowe posiadające przetarcia, refleksy lub silnie zmienne właściwości odbicia światła.
W takich przypadkach fragmenty obiektu mogą być przez oprogramowanie interpretowane jako obszary pozbawione wystarczających danych („białe plamy”) i nie zostać prawidłowo obliczone. Może to skutkować lokalnymi ubytkami geometrii lub uproszczeniami modelu, mimo zachowania wysokiej jakości dokumentacji fotograficznej
Zakres i ograniczenia danych
W przypadku części obiektów, szczególnie pochodzących z kolekcji prywatnych lub pozbawionych pełnej dokumentacji archeologicznej, informacje dotyczące miejsca znalezienia, kontekstu odkrycia czy dokładnego datowania mogą być niepełne lub nieznane. Takie ograniczenia są każdorazowo jasno zaznaczane w opisach zabytków.